۴۷ سال بعد از انقلاب؛ در بهار آزادی جای شهدا خالی است

خبرگزاری مهر، گروه استان ها– کوثر اشرافی: امروز ۲۲ بهمن است؛ روزی که درست ۴۷ سال پیش مردم ایران با اتحاد و همدلی انقلاب اسلامی را به ثمر رساندند. اما در جشن چهل و هفتمین سالگرد انقلاب، جای شهدا همچنان خالی است؛ شهدای انقلاب دیروز و شهدای حملات تروریستی امروز که جان خود را برای حفظ این خاک تقدیم کردند.

جمهوری اسلامی، حرم و نگاه سردار سلیمانی

در صفحات وصیت‌نامه حاج قاسم سلیمانی جمله‌ای خواندنی نقش بسته است: «جمهوری اسلامی ایران حرم است.» او به مردمی اشاره می‌کرد که در این خاک زندگی می‌کنند و نفس می‌کشند؛ همان حرمی که امروز با گنبد و گلدسته‌هایش در جهان می‌درخشد.

شاید حاج قاسم وقتی این خاک را حرم نامید، می‌دانست حفظ آن جان می‌طلبد. او ادامه می‌دهد: «اگر این حرم باقی ماند، باقی حرم‌ها باقی خواهد ماند.» این جمله، کلید فهم ارزش تلاش‌ها و جانفشانی‌های کسانی است که برای حفظ انقلاب و ایران ایستاده‌اند.

مکتب خمینی و راه شهدا

مکتب خمینی، همان مسیری است که حاج قاسم شاگردی آن را آموخت؛ همان امامی که به تک‌تک ما یاد داد خدای ما بزرگ‌تر از تمام دشمنان است. خون جوانانی همچون سلمان پیشه‌ها، فردی‌ها و نبوی‌نیاها، سرمایه‌ای است که این مکتب را تا ابد زنده نگه داشته است.

شعری از زبان سردار سلیمانی این روحیه را به تصویر می‌کشد: «تو مکن تهدیدم از کشتن که من، تشنه زارم به خون خویشتن.» این جمله، بازتاب فداکاری و ایثار شهدایی است که در همین خاک بزرگ شدند و به آسمان رسیدند.

حضور مردم در میدان شهدای ذهاب رشت

امروز مردم رشت، همانند همه نقاط کشور، به رسم هر سال در میدان اصلی شهر گرد آمده‌اند تا شمع ۴۷ سالگی انقلاب را فوت کنند. اما جشن امسال کمی متفاوت‌تر از سال‌های گذشته است. جمعیتی خیل‌وار از چهار سو به میدان سرازیر شده و جای ایستادن حتی برای یک عکس یادگاری نیست.

پرچم به دوش، بچه به بغل و گوشی در دست، مردم زیر باران ایستاده‌اند و با شور و شعف انقلاب را گرامی می‌دارند. من اما گوشه‌ای از میدان ایستاده ام تا ذره‌ای از این هیجان و شور را به تصویر کشیده و روایت کنم.

نوای سرود ملی و طنین قرآن

پس از قرائت قرآن، مردم با صدایی رساتر از همیشه سرود ملی را زمزمه کردند؛ یادآور خاطرات نسلی که چهل و هفت سال پیش در مسیر حفظ انقلاب پا در مسیر سخت گذاشت. اجرای این سرود توسط استاد گلریز، یکی از خاطره‌انگیزترین لحظات جشن برای همه نسل‌ها بود.

خانم کهنسالی پرچم به دست، با شتاب از کنار میدان می‌گذرد و با شور و هیجان سرود «این پیروزی خجسته باد» را هم‌خوانی می‌کند. تک‌تک این سرودها، یادآور مقاومت یک ملت و گذر از گردنه‌های سختی است که برای حفظ انقلاب طی کرده‌اند.

مردم ایران همان کسانی هستند که انقلاب را به پا کردند و امروز جشن ۴۷ سالگی آن را برپا می‌کنند، بی‌آنکه از مسیر خود بازگردند، حتی اگر هزینه‌اش خون جوانان این سرزمین باشد. حضور امروز مردم همان سیلی محکمی است که در سال ۵۷ به خاندان پهلوی زده شد و پیامی روشن برای وطن‌فروشان دارد: آن روزهای تلخ هرگز تکرار نخواهد شد.

این حضور و شور ملت ایران، ترکیبی از خاطره، فداکاری و امید است. نسل امروز و دیروز، با شوق و حماسه، مسیر انقلاب را زنده نگه داشته‌اند. امروز، مردم رشت در میدان شهدای ذهاب ثابت کردند که مسیر انقلاب لاینقطع است و هیچ تهدید و دشمنی نمی‌تواند اراده ملت ایران را متوقف کند.