روایت عشاق حسین(ع) از نجف تا کربلا؛ وقتی خبرنگار زائر می‌شود

خبرگزاری مهر، گروه استان ها: اربعین، فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ موعدی است که میلیون‌ها دل، از جغرافیاهای دور و نزدیک، با یک مقصد مشترک به حرکت درمی‌آیند. در این روزها، مرزها تنها خطوطی روی نقشه‌اند و آنچه انسان‌ها را کنار هم قرار می‌دهد، شوق رسیدن به حرم سیدالشهدا (ع) است. از کوچه‌های شمال ایران تا جاده‌های داغ عراق، قصه‌ای واحد جریان دارد؛ قصه مردمانی که بار سفر می‌بندند تا سهمی از بزرگ‌ ترین اجتماع انسانی جهان داشته باشند.

گیلان نیز هر سال، هم‌پای دیگر استان‌های کشور، میزبان روزهای پرشور اعزام زائران اربعین است. از نخستین ساعات بامداد، پایانه‌ها، ایستگاه‌ها و مسیرهای خروجی استان رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرند؛ چمدان‌هایی که با عشق بسته شده‌اند، پرچم‌هایی که بر دوش زائران نشسته و بدرقه‌هایی که با اشک و لبخند در هم آمیخته‌اند. هر مسافر، روایتی برای گفتن دارد؛ روایتی که از خانه آغاز می‌شود و در مسیر نجف تا کربلا، معنا پیدا می‌کند.

اما روایت اربعین تنها متعلق به زائران نیست. در میان این سیل مشتاقان، خبرنگارانی نیز حضور دارند که رسالتشان ثبت لحظه‌هایی است که شاید هیچ دوربینی نتواند تمام عمق آن را به تصویر بکشد؛ لحظه‌هایی از ایثار، همدلی، خدمت و ایمان که در مسیر پیاده‌روی اربعین هر سال تکرار می‌شود، اما هیچ‌گاه شبیه سال قبل نیست.

این بار، مأموریت خبرنگاری از دیار باران، فرصتی شد تا اربعین نه فقط از قاب دوربین و لنز عکاسی، بلکه از میان گرد وغبار جاده، گرمای آفتاب عراق، لبخند موکب‌داران و گام‌های میلیون‌ها عاشق روایت شود. سفری که از گیلان آغاز شد؛ از میان خانواده‌هایی که عزیزانشان را بدرقه می‌کردند و از جاده‌هایی که مقصد همه آن‌ها به یک نقطه ختم می‌شد؛ نجف، آغاز مسیر عشق.

از لحظه عبور از مرز، همه چیز رنگ دیگری به خود می‌گیرد. زبان‌ها متفاوت است، اما سلام‌ها یک معنا دارند؛ پرچم‌ها گوناگون‌اند، اما مقصد یکی است. در طول مسیر، موکب‌ هایی که بی‌وقفه از زائران پذیرایی می‌کنند، کودکانی که با لیوانی آب از رهگذران استقبال می‌کنند، سالمندانی که خدمت به زائران را افتخار زندگی خود می‌دانند و جوانانی که کیلومترها راه را تنها برای گفتن یک «خوش آمدید» طی کرده‌اند، تصویری از همبستگی را به نمایش می‌گذارند که کمتر می‌توان نمونه‌ای برای آن یافت.

این گزارش، روایت یک خبرنگار گیلانی از همین مسیر است؛ روایتی از آنچه دیده، شنیده و لمس کرده است. از لحظه ترک خانه تا رسیدن به جاده نجف ـ کربلا، از گفتگو با زائرانی که هر کدام قصه‌ای متفاوت دارند تا روایت خادمانی که بی‌هیچ چشم داشتی، همه دارایی خود را وقف خدمت به زائران کرده‌اند.

این سفر، تنها ثبت یک رویداد خبری نیست؛ تلاشی است برای روایت حال و هوای مسیری که هر سال میلیون‌ها انسان را از ملیت‌ها، زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف در کنار یکدیگر قرار می‌دهد؛ مسیری که مقصد آن، تنها کربلا نیست، بلکه تجربه‌ای مشترک از ایمان، همدلی و انسانیت است.

در میان زائرانی که از استان گیلان راهی سرزمین عشق شده‌اند، «مرجان نعمتی‌صبا» برای چهارمین سال متوالی کوله‌بار سفر اربعین را بسته است. وی معتقد است هر سفر، تجربه‌ای تازه و نگاهی متفاوت به این مسیر معنوی برایش رقم زده است.

مرجان نعمتی‌صبا در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به اینکه هیچ‌کدام از سفرهای اربعین شبیه سال قبل نیست، اظهار کرد: شاید مسیر همان باشد و مقصد هم همان کربلا، اما حال آدم هر سال فرق می‌کند. هر بار که در این مسیر قدم می‌گذارم، احساس می‌کنم دعوت تازه‌ای نصیبم شده و قرار است چیز جدیدی یاد بگیرم.

وی با بیان اینکه نخستین حضورش در پیاده‌روی اربعین، نگاهش را به مفهوم همدلی تغییر داد، افزود: در این مسیر، انسان‌ها بدون اینکه همدیگر را بشناسند، برای هم از جان و دل مایه می‌گذارند. این حجم از محبت، ایثار و خدمت بی‌منت را کمتر می‌توان در جای دیگری دید. همین موضوع باعث شد پس از اولین سفر، تصمیم بگیرم اگر توفیق داشته باشم، هر سال در این اجتماع بزرگ حضور پیدا کنم.

این زائر گیلانی، خدمت‌رسانی موکب‌داران عراقی را یکی از جلوه‌های ماندگار اربعین دانست و گفت: آنها تمام دارایی و توان خود را برای پذیرایی از زائران به میدان می‌آورند. گاهی وقتی خستگی مسیر بر آدم غلبه می‌کند، یک لیوان آب، یک لبخند یا یک دعای خیر از سوی خادمان موکب‌ها، انرژی دوباره‌ای برای ادامه راه می‌دهد.

نعمتی‌صبا با تأکید بر اینکه اربعین، نمایش وحدت امت اسلامی است، تصریح کرد: در این مسیر، ملیت، زبان و رنگ پوست معنا ندارد. همه با یک نام و یک مقصد کنار هم حرکت می‌کنند و همین، بزرگ‌ترین پیام اربعین است؛ پیامی که جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد.

وی درباره حس و حال چهارمین حضور خود در این مراسم نیز بیان کرد: با وجود اینکه چند بار این مسیر را طی کرده‌ام، باز هم لحظه رسیدن به بین‌الحرمین برایم غیرقابل توصیف است. انگار تمام سختی‌های راه در همان لحظه از یاد می‌رود و فقط احساس آرامش باقی می‌ماند.

این زائر گیلانی در پایان با دعوت از جوانانی که تاکنون تجربه حضور در پیاده‌روی اربعین را نداشته‌اند، تصریح کرد: اربعین را نمی‌توان با عکس، فیلم یا روایت دیگران شناخت. باید در این مسیر قدم زد، با مردم همراه شد و از نزدیک این دریای عشق و همدلی را دید. آن وقت است که می‌توان فهمید چرا بسیاری از زائران، پس از یک بار حضور، دلشان برای اربعین سال بعد بی‌قرار می‌شود.

«زهرا پرنیا» خبرنگار خبرگزاری مهر گیلان که برای پنجمین سال متوالی حضور در پیاده‌روی اربعین را تجربه می‌کند، می گوید: معتقدم روایت اربعین تنها در قاب تصویر و گزارش‌های خبری خلاصه نمی‌شود، بلکه باید آن را از نزدیک لمس کرد.

وی با اشاره به تفاوت نگاه خود نسبت به نخستین حضورش در این رویداد عظیم اضافه کرد: سال اول بیشتر دغدغه ثبت لحظه‌ها و تهیه گزارش را داشتم، اما امسال در کنار انجام وظیفه خبرنگاری، فرصت بیشتری پیدا کردم تا حال و هوای مسیر و احساس زائران را با تمام وجود درک کنم.

پرنیا با بیان اینکه مهمان‌نوازی مردم عراق یکی از شاخص‌ترین جلوه‌های پیاده‌روی اربعین است، افزود: هر بار که وارد یکی از موکب‌ها می‌شوم، با حجم بی‌نظیری از محبت و احترام روبه‌رو می‌شوم. خادمان موکب‌ها بدون اینکه زائر را بشناسند، تمام تلاش خود را می‌کنند تا هیچ کمبودی احساس نکند. این رفتار تنها یک پذیرایی ساده نیست، بلکه جلوه‌ای از عشق به اهل‌بیت (ع) و فرهنگ ایثار است.

وی ادامه داد: گاهی یک لیوان چای، یک بطری آب یا اصرار یک پیرمرد عراقی برای استراحت چند دقیقه‌ای زائران، معنایی فراتر از پذیرایی پیدا می‌کند. این صحنه‌ها نشان می‌دهد که خدمت به زائران برای مردم عراق یک افتخار و عبادت است.

وی با اشاره به فضای همدلی حاکم بر مسیر نجف تا کربلا تصریح کرد: در این مسیر، ملیت‌ها و زبان‌های مختلف در کنار یکدیگر حرکت می‌کنند، اما هیچ احساس غریبگی وجود ندارد. همه با یک هدف و یک عشق مشترک قدم برمی‌دارند و همین موضوع، اربعین را به بزرگ‌ترین نماد همبستگی مسلمانان تبدیل کرده است.

پرنیا درباره تجربه خبرنگاری در این اجتماع میلیونی نیز گفت: پوشش خبری اربعین با هر مأموریت دیگری تفاوت دارد. اینجا هر قدم، هر چهره و هر موکب، سوژه‌ای برای روایت است. گاهی اتفاقات ساده‌ای را می‌بینی که ساعت‌ها ذهن خبرنگار را درگیر می‌کند و ارزش ثبت و روایت دارد.

وی تصریح کرد: آنچه بیش از همه در ذهنم ماندگار شده، لبخندهایی است که با وجود خستگی، از چهره زائران و خادمان محو نمی‌شود. این لبخندها نشان می‌دهد که اربعین، تنها یک سفر نیست؛ تجربه‌ای از همدلی، مهربانی و ازخودگذشتگی است که در کمتر نقطه‌ای از جهان می‌توان نمونه‌ای مشابه آن را مشاهده کرد.

این خبرنگار خبرگزاری مهر گیلان در پایان گفت: هر بار که این مسیر را طی می‌کنم، به این باور می‌رسم که اربعین فقط یک رویداد خبری نیست، بلکه روایتی زنده از ایمان، محبت و کرامت انسانی است؛ روایتی که هر خبرنگاری آرزو دارد آن را از نزدیک ببیند و برای مخاطبانش بازگو کند.

محمدحسین احسانی، زائر رشتی که برای هفتمین سال متوالی در پیاده‌روی اربعین شرکت کرده است، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: با وجود اینکه هفت بار توفیق حضور در این سفر معنوی را داشته‌ام، اما هر سال اربعین برایم رنگ و بوی تازه‌ای دارد و احساس می‌کنم برای نخستین بار قدم در این مسیر گذاشته‌ام.

وی با بیان اینکه پیاده‌روی اربعین هر سال درس جدیدی از صبر، ایثار و همدلی به زائران می‌آموزد، افزود: این مسیر تنها راهی برای رسیدن به کربلا نیست، بلکه مدرسه‌ای برای شناخت انسانیت و اخلاص است. هر بار که در این اجتماع میلیونی حضور پیدا می‌کنم، با جلوه‌های تازه‌ای از محبت و خدمت بی‌منت مردم عراق روبه‌رو می‌شوم.

این زائر رشتی با اشاره به مهمان‌نوازی موکب‌داران عراقی گفت:«شاید برای خیلی‌ها باورکردنی نباشد که خانواده‌ها خانه، زندگی و تمام امکانات خود را در اختیار زائران قرار می‌دهند و تنها آرزویشان خدمت به عاشقان امام حسین (ع) است. این میزان از کرامت و سخاوت، بزرگ‌ترین سرمایه فرهنگی اربعین به شمار می‌رود.

احسانی با تأکید بر اینکه اربعین نماد وحدت مسلمانان و آزادگان جهان است، تصریح کرد: در این مسیر، انسان‌هایی از کشورهای مختلف در کنار یکدیگر حرکت می‌کنند؛ تفاوت زبان، قومیت و ملیت هیچ جایگاهی ندارد و همه زیر پرچم سیدالشهدا (ع) برادر و خواهر یکدیگر هستند.

وی با بیان اینکه پس از هفت سال حضور در این اجتماع عظیم، هنوز هم لحظه ورود به بین‌الحرمین برایش وصف‌ناشدنی است، تصریح کرد: خستگی چندین روز پیاده‌روی با نخستین نگاه به گنبدهای نورانی حرم امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) از بین می‌رود و این همان حسی است که هر سال مرا دوباره راهی این سفر می‌کند.