به گزارش خبرنگار مهر، ظهر پنجشنبه در نشست شورای کلانمنطقه ۳ آمایش سلامت کشور که با حضور دانشگاههای علوم پزشکی ایلام، کردستان، همدان، اسدآباد و کرمانشاه و به میزبانی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه برگزار شد، علی سروش با تأکید بر ظرفیتهای کلانمنطقهها اظهار کرد: شکلگیری و تقویت این مناطق میتواند زمینه رشد علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی را فراهم کند و در کنار سایر ابعاد توسعه، ارتقای سواد سلامت، کیفیت زندگی و امید به زندگی مردم را نیز دنبال کند.
وی افزود: برای اداره دانشگاههای علوم پزشکی باید رویکردهای جدیدی مورد توجه قرار گیرد و مسیر مدیریت امور با نگاه متفاوتی دنبال شود. شعار سازمان جهانی بهداشت مبنی بر «جهانی فکر کردن و منطقهای عمل کردن» میتواند چارچوب مناسبی برای این مسیر باشد و اقدامات منطقهای نیز باید از همین امروز آغاز شود تا به تدریج آثار مثبت خود را نشان دهد.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه با اشاره به گستردگی مأموریتهای دانشگاههای علوم پزشکی تصریح کرد: این دانشگاهها از پیچیدهترین مجموعههای مدیریتی محسوب میشوند، چرا که به صورت همزمان در حوزههای آموزش، پژوهش، فرهنگ، مسائل اجتماعی، بهداشت و درمان مسئولیت دارند و بیمارستانها نیز ساختاری پیچیده و چندلایه دارند.
سروش ادامه داد: تصمیمهایی که در چنین مجموعههایی اتخاذ میشود، میتواند بر کیفیت زندگی هزاران نفر تأثیر بگذارد و حتی سلامت نسلهای آینده را تحت تأثیر قرار دهد؛ بنابراین تصمیمگیری در حوزه سلامت باید بر پایه کار کارشناسی، اطلاعات دقیق و خرد جمعی انجام شود.
وی با تأکید بر اینکه کلانمنطقه صرفاً یک محدوده جغرافیایی نیست، گفت: دانشگاههای علوم پزشکی کرمانشاه، همدان، کردستان، ایلام و اسدآباد باید با همدلی، همکاری و کنار گذاشتن نگاههای بخشی، ظرفیتها و نیازهای مناطق خود را شناسایی کرده و بر اساس آن، مأموریتهای مشخصی را میان دانشگاهها تقسیم کنند.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه خاطرنشان کرد: منطقی نیست همه دانشگاهها از نظر رشتههای آموزشی، تجهیزات و مراکز تخصصی ساختاری مشابه داشته باشند، زیرا منابع کشور محدود است و باید ظرفیتهای علمی، فضای آموزشی، تجهیزات و نیروی انسانی به شکل مشترک مورد استفاده قرار گیرد.
سروش افزود: آمایش سرزمین زمانی میتواند به تحول منجر شود که بر نیازسنجی واقعی، شناسایی ظرفیتها و برآورد نیازهای نیروی انسانی استوار باشد و هر دانشگاه بخشی از مأموریت تخصصی کشور را بر عهده بگیرد.
وی تصریح کرد: باید از رقابت برای توسعه کمی دانشگاهها فاصله گرفت و به سمت توسعه کیفی، مأموریتمحوری و تقسیم کار تخصصی حرکت کرد؛ رویکردی که میتواند بهرهوری ظرفیتهای موجود را افزایش دهد.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه همچنین خواستار تغییر شیوه تصمیمسازی در کلانمنطقهها شد و گفت: تصمیمسازی باید از دانشگاهها و از پایین به بالا شکل بگیرد. وزارتخانه وظیفه دارد سیاستهای کلان و چارچوبهای قانونی را تعیین کند، اما نیازهای هر منطقه باید ابتدا توسط دانشگاهها شناسایی و برای تصمیمگیری در سطح ملی ارائه شود.
سروش با اشاره به ظرفیتهای منطقه زاگرس اظهار کرد: این کلانمنطقه باید بتواند از ظرفیتهای موجود برای ایفای نقش در سطح منطقهای، ملی و حتی بینالمللی استفاده کند. همجواری با کردستان عراق و کشور عراق نیز فرصت مهمی برای گسترش همکاریهای علمی، اقتصادی و اجتماعی و بینالمللیسازی دانشگاههاست.
وی توسعه فناوریهای آموزشی، تقویت مرجعیت علمی، افزایش همکاری میان دانشگاهها، انجام پژوهشهای مسئلهمحور و توسعه شرکتهای دانشبنیان را از اولویتهای مهم کلانمنطقه عنوان کرد و گفت: مهمترین محصول دانشگاه، تربیت انسانهای عالم، توانمند و اثرگذار است که بتواند در عرصههای مختلف اجتماعی نقشآفرینی کند.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بر ضرورت راهاندازی «داشبورد هوشمند منطقهای» نیز تأکید کرد و افزود: یکی از چالشهای نظام تصمیمگیری، دسترسی نداشتن به دادههای دقیق و پردازش مناسب اطلاعات است و باید ظرفیتها، نیازهای نیروی انسانی و عملکرد دانشگاهها به صورت مستمر پایش و تحلیل شود.
سروش ادامه داد: بر مبنای دادههای دقیق باید اهداف مشخص و قابل اندازهگیری برای کلانمنطقه تعیین شود تا تصمیمها بر اساس اطلاعات واقعی و قابل ارزیابی اتخاذ شوند.
وی با تأکید بر ضرورت اشتراکگذاری ظرفیتهای آموزشی، پژوهشی و درمانی گفت: ضرورتی ندارد همه دانشگاههای منطقه تمام رشتههای تخصصی و فوقتخصصی را به شکل مشابه ایجاد کنند؛ اگر یک ظرفیت علمی یا درمانی در یکی از دانشگاهها وجود دارد، باید آن ظرفیت متعلق به کلانمنطقه تلقی شود و سایر دانشگاهها نیز بتوانند از آن استفاده کنند.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در پایان بر تدوین مأموریتهای تخصصی دانشگاههای عضو کلانمنطقه، تشکیل کمیتههای تخصصی، برگزاری نشستهای کارشناسی و بهرهگیری از خرد جمعی تأکید کرد و گفت: این نشست باید به نقطه آغاز و نقطه عطفی برای تبدیل ظرفیتهای بالقوه کلانمنطقه به دستاوردهای واقعی در حوزه سلامت، آموزش، پژوهش، اقتصاد و ارتباطات بینالمللی تبدیل شود.
💬 نظرات خود را با ما در میان بگذارید