خبرگزاری مهر، گروه استانها – رویا رجبی: بیش از ۵۰ روز از شروع جنگ تحمیلی سوم و میدان داری فرزندان ایران گذشته است و همچنان از دل خیابان های دزفول صدای فریادهای حمایت از وطن به گوش می رسد، گویی خیابانهای شهر به مسلخ عشق به وطن و تبلور صلابت ایرانی تبدیل شدهاند.
این شب ها خیابان های دزفول، شهرِ مقاومت و پایداری گویی تاریخ را تکرار می کنند. تکرار تاریخ مقاومتی که میراث گرانبهای مردمان این شهر و دیار است. مردمانی که استقامت و مقاومت با جانشان آمیخته شده است.
حکایت موشک های ۱۲ متری در کوچه های ۶ متری، روایتی کوتاه از شرایط دزفول در زمان جنگ تحمیلی هشت ساله است. شهری که همواره در لیست حملات دشمن بعثی در جایگاه الف قرار داشت و مردمانی که زیر آماج بمباران و موشک باران های دشمن بعثی با اقتدار ایستادند و پس از هر بار ویرانی خانه و شهر خود را با شکوه بیشتری ساختند و با تقدیم هر شهید، دیگر اعضای خانواده با عزم راسخ تری روانه میدان نبرد می شدند.
در آن سال ها دشمن به دنبال تصرف دزفول به عنوان یک شهر استراتژیک بود اما زهی خیال باطل چرا که هر چه حملات دشمن بیشتر و سنگین تر میشد مقاومت برای حفظ وجب به وجب خاک، هویتی جدید برای خود تعریف میکرد.
شهری که در هشت سال دفاع مقدس نه تنها تخلیه نشد بلکه ایستادگی و مقاومت مردمانش سبب شد تا تاریخ چهارم خرداد نیز به پاسداشت این مقاومتها به نام «روز دزفول» در تقویم ملی ثبت شود تا نقش غیرقابل انکار این شهر شهید پرور در سالهای پرهیاهوی جنگ تحمیلی برای همیشه در تاریخ ماندگار شود.
اکنون کودکان، نونهالان و نوجوانان دزفول در ایام جنگ هشت ساله، قد کشیده و بزرگ شده اند و میراث ماندگار ایستادگی و مقاومت در برابر دشمنان وطن را که از پدران و مادرانشان برایشان به جا مانده مشق می کنند و این شب ها با شجاعتی مثال زدنی در میدان دفاع از وطن به تصویر می کشند.
مردمان دیار مقاومت و پایداری این روزها مهمترین رسالتشان را حضور در خیابان ها می دانند چرا که می خواهند بازهم از نظر پشتیبانی جبهه های جنگ سنگ تمام بگذارند، درست همانند جنگ هشت ساله که تمامِ نقاط دزفول به پایگاه های پشتیبانی رزمندگان اسلام در حوزه های مختلف تبدیل شده بود.
این روزها هیچ وطن فروش خائن جنگ طلبی جرات نمی کند در خیابان های این شهر قدم بگذارد چون شب که می شود جمعیت خیره کننده مردمان غیور دزفول همچون ستاره ای درخشان آسمان این شهر را نورانی می کند. از هر پنجره، پشت بام و ارتفاعی که به خیابان های شهر نگاه کنی پرچم سه رنگ ایران بر دستان پرصلابت فرزندان امام خمینی و امام خامنه ای برافراشته شده که همزمان نوای وطن را در گوش تاریخ طنینانداز می کنند.
بدون شک در طول ۴۰ روز جنگ تحمیلی سوم و این روزها که سایه جنگ بر سر ملت ها سنگینی می کند انسجام ملی، وحدت و صلابت مردمان این وطن ضامن اقتدار و بقای کشور و نظام شده است. مرور تاریخ انقلاب اسلامی ایران به خوبی نشان می دهد که مردمان این سرزمین همواره در سخت ترین شرایط و در تمام بحران ها و بزنگاه های حساس فارغ از هر اختلاف نظر با وحدت بر سر مقوله «مام وطن» وارد میدان دفاع از وطن و تمامیت ارضی می شوند و دشمن را وادار به عقب نشینی و تسلیم می کنند.
آری این روزها که دشمنانِ بی خرد در تمامی ادعاهای پوشالی و یاوه گویی های مضحک خود، نفت، بورس، طلا و دیگر کالاها را سرمایه اصلی و عامل قدرت خود در جهان می دانند ایران با بزرگترین سرمایه که لازمه دوام، بقا و سرافرازی یک کشور و حکومت است یعنی «مردمِ نجیب و باغیرت خود» در دنیا رژه اقتدار می رود و قدرت نمایی می کند. اراده پولادین این مردم در دفاع و پشتیبانی از کشور و نظام برگ برنده جمهوری اسلامی در مقابل تمام زورگویان و ستمگران عالم است و اگر تمام قدرت های دنیا دست به دست هم دهند نیز نمی توانند آن را داشته باشند.
این روزها مردمان شریف و با غیرت دزفول همراه و همنوا با سایر هموطنان، با حضور پرشورشان در خیابان ها فریاد ایستادگی و دفاع از تمامیت ارضی کشور را سر می دهند تا به دشمنان قسم خورده، جنایتکار و کودک کش این پیام روشن را بدهند که عشق به وطن از هر تهدید، توطئه و جنگی قوی تر است و یقین دارند به برکت همین عشق مقدس به زودی ناقوس مرگ و زوال دشمنان این مرز و بوم به صدا در خواهد آمد.
تا زمان پایان قطعی جنگ به خیابان ها می آییم
به رسم شب های گذشته در اجتماعات مردمی در کنار حرم مطهر حضرت سبزقبا (ع) حضور می یابم. در میان جمعیت مرد جوانی را می بینم که با یک دست فرزندش و با دست دیگر پرچم ایران را نگهداشته است. بر روی لباس در سمت سینه اش یک عکس کوچک سیاه و سفید سنجاق شده است. نزدیکش می شوم و ماجرای این تصویر را می پرسم.
می گوید: پدرم است که با حضور در جبهه جنگ هشت ساله با رژیم بعثی در حالی که مادرم بنده را باردار بوده به شهادت رسیده است.
این فرزند شهید با بیان اینکه عشق به وطن و وطن پرستی، مانند عشق به فرزند، مقدس و جاودانه است و نمی توان هرگز از آن دست کشید، ادامه می دهد: پدرم برای تضمین آینده من و دیگر فرزندان این کشور در مقابل دشمن ایستاد و جنگید و امروز وظیفه ماست که به پاسداشت خون شهدا، پیروی از فرمایشات مقام معظم رهبری و به منظور دفاع از امنیت و آینده کشورمان و حفظ آن برای نسل های آینده به خیابان ها بیایم تا دشمن بداند که رویای تصرف یک وجب از خاک این کشور را به گور خواهد برد.
وی می گوید: تا زمانی که رهبر عزیزمان امر کند با شور و صلابت به خیابان ها می آییم و سنگر را برای وطن فروشان، خائنان و فریب خوردگان خالی نخواهیم کرد تا زمانی که به طور کامل سایه جنگ از روی کشور که حکم مادرمان را دارد برداشته شود. در ادامه نیز برای سربلندی و سرافرازی بیش از پیش آن به هر شکلی که می توانیم تلاش خواهیم کرد.
هیمنه دشمنان را درهم خواهیم شکست
این روزها بانوان دزفول تاریخ را تکرار کرده اند و همانند ایام جنگ هشت ساله جبهه پشتیبانی از رزمندگان اسلام و مدافعان امنیت را به دست گرفته اند اما این امر موجب نشده که خیابان را رها کنند به گونه ای که هرشب حضور چشمگیر بانوان دزفول در میان اجتماعات خودنمایی می کند.
در میان جمعیت حاضر در کنار یکی از مواکبی که در میدان های اصلی شهر برپا شده است، بانوی جوانی را می بینم که با شور و اقتدار خاصی پرچم ایران را به اهتزاز درآورده است.
نامش نرگس علیزاده است و ۳۲ سال سن دارد. در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار می کند: بیش از ۵۰ شب است که به همراه تمام اعضای خانواده به رسم وظیفه هم در اجتماعات پرشور در کنار حرم حضرت سبزقبا (ع) و هم در کاروان خودرویی حضور می یابیم. در این میان هر شب دقایقی را نیز پرچم به دست در میادین شهر و در کنار مواکب می ایستیم تا به دشمنان و خائنان نشان دهیم با تمام توان پای کار این نظام و کشور هستیم و پرچم این نظام هرگز به زمین نمی افتد.
این بانوی دزفولی با بیان اینکه ملت ایران، بزرگترین طاغوتهایی که جلوه تباهی در دنیا هستند و قصد داشتند تمامی دنیا را به بردگی خود بگیرند، از پای در میآورد، می افزاید: اکنون در دوره ظهور هستیم و اگر با همین شور و صلابت همچنان در صحنه دفاع از وطن حاضر باشیم و اجازه ندهیم دشمن از فرصت خالی شدن خیابان ها استفاده کند، کار آنها تمام خواهد شد.
وی با تاکید بر ضرورت تداوم حضور پرشور و حماسی هموطنان در میدان دفاع از وطن، تاکید می کند: قطعا با تداوم حضورمان در خیابان ها در این گردنه تاریخی می توانیم همچون روزهای گذشته توطئه های دشمنان برای ایجاد آشوب داخلی را خنثی کنیم و اگر مقاومت خود را ادامه دهیم به برکت این مقاومت و رهنمودهای مقام معظم رهبری و اقتدار نیروهای مسلح کشور، به زودی قدرت و هیمنه دشمن را برای همیشه در هم خواهیم شکست.
ایران پیروز نهایی جنگ است
در میان جمعیت مادری را می بینم که به دلیل ناتوانی و کهولت سن بر روی ویلچر نشسته است. تصویر رهبر شهید را در دست گرفته و با صدایی لرزان و بغض آلود فریاد مرگ بر آمریکا سر می دهد.
نزدیکش می شوم، سلام می کنم و از او می پرسم چرا با وجود این وضعیت جسمانی به خیابان آمده ای؟ به یک باره دستانم را می گیرد و می گوید: در تمام زمان جنگ هشت ساله در مساجد شهر به همراه دیگر بانوان برای رزمندگان اسلام به پخت نان و کلوچه و غذا می پرداختیم، لباس های رزمندگان را می شستیم و هر کاری از دستمان بر می آمد برای برادران و فرزندانمان در جبهه های جنگ انجام می دادیم اما اکنون سنم بالا رفته و به هیچ عنوان توان انجام این امورات را ندارم اما همچنان با قلب و روحم عاشق کشورم هستم و امشب به خیابان آمده ام تا از این نظام که یادگار شهدای انقلاب و دفاع مقدس است حمایت کنم.
پروین بیاتی با شور خاصی به جمعیت نگاه می کند و ادامه می دهد: در آن زمان نیز مردم دزفول با وجود موشک باران و بمباران خانه هایشان همین گونه پای کار بودند و با شجاعتی مثال زدنی و به شکل های مختلف از کشور و نظام دفاع می کردند، خداوند را شاکرم که زنده مانده ام تا ببینم اکنون نیز جوانان دلیر این شهر پیرو آرمان های امام و شهدا و جان فدایی کشورشان هستند و راه آن همه شهید بزرگوار همچنان ادامه دارد.
وی تاکید می کند: یقین دارم به برکت خون شهدای هر سه جنگ تحمیلی و به پشتوانه وجود این مردم و جوانان دلیر و باغیرت و اقتدار نیروهای مسلح بازهم دشمنان شکست خواهند خورد و کشور عزیزمان به یک قدرت جهانی تبدیل خواهد شد.
اثبات عشق به وطن
میادین و خیابان های دزفول با گذشت بیش از ۵۰ شب همچنان در تسخیر دلدادگان ایران زمیناست و فریاد مقاومت و اقتدار از هر سو شنیده می شود.
در تمام ساعات شب خیابان های دزفول به دلیل حرکت کاروان های خودرویی و موتوری و برپایی اجتماعات پرشور جای سوزن انداختن ندارد و این زیباترین ترافیکی است که نه تنها گره شهری محسوب نمی شود بلکه هیچکس نیز به آن اعتراضی نمی کند و خبری از بوق های ممتد نیست. از پنجره تمامی خودروها پرچم سه رنگ ایران رخ نمایی می کند و نوای مداحی های حماسی و انقلابی در تمام شهر طنین انداز است. مردم دزفول هرشب با همان عزم و شور شب های ابتدایی جنگ به میدان داری و حمایت از نیروهای مسلح و امنیت کشور می پردازند. گویی تمام این سال ها منتظر بهانه ای برای اثبات عشق خود به وطن و نظام بوده اند چرا که با وجود آتش بس و اخبار مذاکرات اما مردم غیور خیابان ها را خالی نکرده و از جمعیت پرشور نیز به هیچ عنوان کاسته نشده و بلکه بیشتر نیز شده است.
درحالیکه محو تماشای خیل عظیم عاشقان وطن در خیابان های شهر هستم و این غرور ملی لبخند به لبانم آورده، ناخودآگاه زیر لب زمزمه می کنم:
ای مادرم ایران زمین،
ای پرچمت ما را کفن،
دور از تو بادا اهرمن،
ایرانِ من ایرانِ من ….
💬 نظرات خود را با ما در میان بگذارید