مریم مهدوی در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به روند ثبت جهانی قلعه حسن صباح اظهار کرد: مسیر پرفراز و نشیب ثبت جهانی دژ الموت و استحکامات دفاعی آن اکنون به لحظات سرنوشتساز خود نزدیک شده است.
وی افزود: این پرونده که حاصل بیش از دو دهه کاوشهای باستانشناسی و سه سال کار فشرده و کارشناسی در وزارت میراث فرهنگی است به عنوان تنها نماینده جمهوری اسلامی ایران برای سال ۲۰۲۵ به یونسکو ارسال شد.
این مسئول تاکید کرد: الموت نه فقط به عنوان یک قلعه، بلکه در قالب منظومهای دفاعی شامل دژ مرکزی حسنصباح و شش دژ پشتیبان (شیرکوه، ایلام، نبیذر، شمسکلایه و سینلا) معرفی شده که در بازبینی ارزیابان بینالمللی در مهرماه ۱۴۰۴، با همافزایی بیسابقه دستگاههای اجرایی و مدیریت ارشد استان، مورد تایید اولیه قرار گرفت.
وی ادامه داد: در نشستهای تکمیلی یونسکو در فرانسه، نکاتی پیرامون مرمتهای اضطراری و ارتقای ایمنی گردشگران مطرح شد که علیرغم تنگناهای بودجهای در شرایط حساس کنونی کشور، این اقدامات با جدیت در حال اجرا است.
این مسئول تاکید کرد: طبق شواهد، انتظار میرود در خردادماه پیشرو تایید قطعی پرونده اعلام و در تیرماه ۲۰۲۶، همزمان با ایام پیروزی و سربلندی میهن عزیزمان، رای نهایی در اجلاس کره جنوبی صادر شود. این دستاورد، فراتر از یک نام، احیای ریشههای تمدنی ملتی است که قدمت شهرکهایش با کل تاریخ مدعیان پوشالی برابری میکند.
ثبت جهانی الموت پایان کار نیست، آغاز راه است
وی ابراز کرد: ثبت جهانی الموت، پایان کار نیست، بلکه آغاز فصلی نوین در برنامههای بلندمدت استان است. تحقق این چشمانداز نیازمند یک «عزم ملی» و مشارکت تمامی ارکان، از وزارتخانههای امور خارجه و نیرو گرفته تا دهیاریها و تکتک خانوادههای بومی در روستاهایی نظیر «گازرخان» است و ما نیازمند آن هستیم که رسانهها با ادبیاتی هوشمندانه، فرهنگ میزبانی و نفع اقتصادی ناشی از گردشگری جهانی را تبیین کنند.
مهدوی یادآور شد: دستگاههای اجرایی نیز که تا به امروز در پروژههایی نظیر بهسازی راههای دسترسی روستاهای «خشکچال»، نصب دکلهای مخابراتی و تسریع در گازرسانی پای کار بودهاند، نباید پس از ثبت جهانی، منطقه را رها کنند؛ چرا که نگهداری و مدیریت حریمهای درجه یک و دو و حفظ منظر روستایی، مسئولیتی مستمر است.
وی عنوان کرد: یکی از دغدغههای اصلی ما در دوران پس از ثبت، تامین فضای اقامت برای گردشگران است. با توجه به بافت سنتی منطقه، اولویت ما توسعه «اقامتگاههای بومگردی» است که خوشبختانه در الموت تمرکز خوبی دارند. با این حال، برای جذب گردشگران کیفی، تکمیل چهار هتل پنجستاره نیمهکاره در سطح استان را با حمایت معاونت اقتصادی استانداری در اولویت قرار دادهایم.
مهدوی ادامه داد: در حوزه دسترسی نیز، اگرچه احداث فرودگاه و اختصاص واگنهای ویژه قطار در مسیر تهران-قزوین در دست پیگیری است، اما همچنان با نقطه مطلوب فاصله داریم و امیدواریم پتانسیل جهانی الموت، موتور محرک توسعه این زیرساختها شود.
قزوین فراتر از کافهگردی؛ روایت تازه از میراث اصیل و جهانی
این مسئول تاکید کرد: قزوین نباید تنها با ویترین «کافهگردی» شناخته شود. غنای این سرزمین در پیوند میان تاریخ، طبیعت بکر و میراث ناملموس آن نهفته است. رسالت رسانه و فعالان فضای مجازی، فراتر از معرفی رستورانها، باید بازنمایی اصالتهای آیینی و تاریخی باشد، ما بر این باوریم که تاریخ نباید تکبعدی نگریسته شود؛ اقتصاد زمانی در رگهای الموت و قزوین جاری میشود که میراث ناملموسی سنتی قزوین در فضای بومی و ویژه خود به گردشگران معرفی و عرضه شود.
وی با تاکید براینکه اکنون یک آب انبار میزبان گردشگران است گفت: باتوجه به اینکه قزوین به شهر آبانبارها معروف است بازگشایی آبانبارها برای بازدید گردشگران جزو اقدامات مهم محسوب میشد اما در پی جنگ تحمیلی مجدد بسته شد و بیشک پس از پیروزی قطعی کشور، تمام اماکن گردشگری میزبان گردشگران خواهد بود.
مهدوی در پایان ابراز کرد: برای آیینهای پیش رو از جمله پنجاه بدر برنامههای متنوعی درنظر گرفته شده، اما گاها به علت موضوع کمبود بودجه ما از تولید محتواهای مستمر و خارج از بعد رویدادی غافل میشویم و در این بین میخواهیم رسانه به عنوان بازوی مهم خدمترسان به کشور همراه و همیار ما باشد تا بتوانیم در کنار هم ظرفیتهای گردشگری، تاریخ و صنایع دستی را به درستی به مخاطب منتقل کنیم.
💬 نظرات خود را با ما در میان بگذارید