خبرگزاری مهر، گروه استان ها- هما اکبری: در حالی که برخی تحلیلهای غیرواقعی و کلیشه های رایج از فاصله گرفتن نسل جدید با ابزارهای مدرن از پیوندهای سنتی و اعتقادی سخن میگویند، روایتهایی که از دل میدان و از جنس حضور بیادعای مردم به گوش میرسند، تصویر دیگری را پیش رو میگذارند؛ تصویری که در آن نسل امروز نه تنها عقب نشینی نکرده، بلکه با زبانی تازه و متناسب با زمان خود، از ارزشهایی دفاع میکند که برایش معنا دارد.
دختران دهه نودی امروز، دیگر آن قشر صرفاً مصرف کننده محتوای شبکههای اجتماعی نیستند. آنها با آگاهی چندلایه از ماهیت دشمن، با درکی عمیق از فضای رسانهای و با باوری استوار به ولایت فقیه، مسیر خود را از راه «آگاهی و هنر» جستجو کردهاند. نسلی که در اوج طوفانهای فتنه، به جای عقب نشینی یا سکوت، لباس رزم بر تن میکند؛ با این تفاوت که رزمگاه آنها همیشه میدان جنگ نیست، گاهی یک بوم نقاشی است، گاهی یک قلم و گاهی یک تصویر.
آنها نسلی هستند که پیوندی میان «عشق به رهبری» و «مسئولیت پذیری سیاسی» برقرار کردهاند؛ نسلی که با قلم خود، مرزهای مقاومت را بازتعریف می کند. در این میان، روایت ستایش ولی زاده، دختری که هنر را با ولایت گره زده، نه یک استثنا که نمادی از این گذار است؛ گذاری از نسل در حاشیه به نسلی که در متن رویدادها قرار میگیرد.
ماجرا از شبی شروع شد که خبر شهادت رهبر معظم انقلاب در جهان پیچید. در میان همان فضا، ستایش ولی زاده، دختری که هنوز در دوران مدرسه به سر میبرد و شانه های کوچکی دارد که شاید در نگاه اول تاب تحمل این حجم از دغدغه را نداشته باشد، با حقیقتی بزرگ روبهرو شد؛ حقیقتی که او را از یک دانشآموز ساده، به روایتی تازه از نسل مقاومت تبدیل کرد.

این گزارش، روایت اوست از آن شب، از درخواستی که برایش پیش آمد، از خوابی که دید، از قلمی که لرزید اما زمین نماند و از تصمیمی که نشان میدهد این نسل، خوب میداند با سرمایههای خود چه کند.
از کودکی دلبسته سپاه بودم
«ستایش ولیزاده» در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: از کودکی دلبسته سپاه به عنوان حامیان انقلاب بودم. پس از چند شب از جنگ رمضان و اجتماع مردم، تصمیم گرفتم به دعوت مادرم به سوی اجتماع حرکت کنم.
وی افزود: در میان هیجان حضور در اجتماع و با نگاهی کنجکاو به ازدحام، خواستم تصویربردار این شکوه باشم. با ظاهری که نشان از هویتی خاص داشت، همین پوشش با گزارش مردمی مورد پرسش نیروهای انتظامی قرار گرفتم. پس از گفتوگوی مختصر، سرهنگ امینی فرمانده سپاه رشت وارد شد و مشخص شد که من مربی بسیجی در حوزه هنر یکی از پایگاههای بسیج هستم.
ستایش با بیان اینکه درخواست مسئول بسیج خواهران برای کشیدن تصویر مبارک حضرت آقا را نه یک تکلیف هنری، بلکه یک افتخار بزرگ و یک مأموریت الهی دانست، اظهار کرد: وقتی به من درخواست شد «تصویر رهبرم را بکشم»، هرچند این هنر را ذاتی میدانستم و آموزش تخصصی نداشتم، با کمال میل این مسئولیت سنگین را پذیرفتم.
وی در توصیف آن لحظات کشیدن تصویر، از تجربهای متمایز گفت: من در خواب دیدم که در حال کشیدن تصویر مبارک ایشان هستم و برخی با من مخالفت میکنند، اما با وجود لرزش شدید دستانم، از ادامه کار دست نکشیدم.

وی با بیان اینکه با تصویری که میکشید، پیوندی عمیق و معنوی برقرار کرده بود، افزود: هنرمند واقعی تنها با قلم کار نمیکند، بلکه با اثر خود گفتوگو میکند.
ستایش با یادآوری کلام رهبر معظم انقلاب درباره اهمیت «مدل و پوشش اسلامی» و باور به اینکه جوهره اصلی ایمان در رفتار و ظاهر است، ادامه داد: حضرت آقا بسیار مهربان بودند و من بسیار به ایشان علاقه داشتم.
وی در تحلیل خود از فضای سیاسی جهان، به تفاوت میان رهبری اصیل و رهبران مادی پرداخت و گفت: ترامپ فردی است که در غرور خود به پادشاهی میاندیشد و مورد تمسخر است، در حالی که رهبر ما فراتر از سیاست، همچون پدری مهربان بر سر ملت سایه افکنده است.
نکته قابل توجه در روایت ستایش، نگاه اقتصادی او به هنر است. او پس از اتمام اثر، در ابتدا میخواست آن را برای تأمین نیازهای خود بفروشد، اما سرانجام به تصمیم دیگری رسید و گفت: تصویر را برای خود یا برای فروش نگه نداشتم، بلکه آن را برای مردم نگه داشتم.
در ادامه مسیر، ستایش دعوت شد تا در قرارگاه سردار شهید نائینی در رشت، تصویر ایشان را ترسیم کند.
روایت ستایش ولیزاده، تنها داستان یک دختر هنرمند نیست؛ روایت نسلی است که میداند در دنیای امروز، هنر و آگاهی، سلاحهای اصلی در برابر دشمنان است. او نشان داد که دختران دههنودی، با داشتن قلمی که با لرزش عشق حرکت میکند، آمادهاند تا از میراث بزرگ ولایت در تمام میدانها پاسداری کنند.
وقتی رؤیای رهبری در قلب نسل نو جان میگیرد، حماسه دیگر تنها در میدانهای جنگ نیست؛ بلکه در لرزش دستان هنرمندی است که با قلم خود از ارزشهایی دفاع میکند که دشمن با تمام قدرت سعی در تخریب آنها دارد.
💬 نظرات خود را با ما در میان بگذارید