دوپامین معمولاً مربوط به سیستم پاداش مغز است، اما در کنترل حرکات نیز نقش دارد.
دوپامین در دو ناحیه مختلف مغز یافت میشود. یک، در ماده سیاه مغز که هم در سیستم پاداش مغز و هم در حرکت نقش دارد. دوپامین در ماده سیاه سلولهایی که در اثر ابتلا به بیماری پارکینسون میمیرند، نیز وجود دارد و این احتمالا با لرزش یا سایر مشکلات حرکتی بیماری در پارکینسون مرتبط است.
بیشتر دوپامین موجود در بدن در ناحیه تگمنتال شکمی (VTA) مغز تولید می شود که اصلیترین نقش را در مرکز سیگنال دهی سیستم لذت و پاداش مغز دارد. دوپامین در VTA ایجاد شده و در زمان انجام کاری که مستلزم پاداش یا پاسخ لذت است، یا حتی زمانی که فرد فقط انتظار پاداش را دارد، در سایر نواحی مغز آزاد میشود. اگرچه بیشتر مردم سیستم پاداش در مغز را با رفتارهایی مانند مصرف مواد مخدر یا رابطه جنسی مرتبط میدانند، اما ترشح دوپامین با انجام کارهای مورد نیاز برای زنده ماندن، مانند غذا خوردن یا نوشیدن آب اتفاق میافتد. برای داشتن انگیزه برای ادامه این رفتارهای ضروری، انسان ها باید نوعی پاسخ پاداش گونه را تجربه کنند.
با اختلال دوپامین، فرد ممکن است دچار کاهش عملکردهای عصبی شناختی مربوط به حافظه، توجه و تواناییهای حل مسئله شود. دوپامین نیز مانند انتقال دهنده عصبی سروتونین که به تنظیم خلق و خو کمک میکند، در ایجاد بسیاری از بیماریهای روانی موثر است. برخی از اختلالات سلامتی و روانی با غیرعادی بودن عملکرد گیرندههای دوپامین مرتبط هستند.
💬 نظرات خود را با ما در میان بگذارید